Dw i'n dal yn brysur
Wel, dyma fi, yn trio ffeindio’r amser i sgwennu’r fy mlog unwaith eto.

Dw i wedi dechrau dysgu Ffrangeg nawr, yn ogystal â Iseldireg ac (wrth gwrs) Cymraeg. Ydw i’n sucker for punishment neu be’? Enwie, pam ydw i’n dysgu Ffrangeg? Wel, o achos fy ffrind newydd, Christophe, sy’n byw ym Mharis. Cyfarfodon ni ym Manceinion, mewn parti fawr am benblwydd 40ed ein ffrind Mike. A pha fath o barti roedd hynny! Ffycin ffantastig, mate.

Eniwe, mae Saesneg Christophe yn fendigedig, ac o’n i’n meddwl y dylswn i ailddysgu Ffrangeg. Astudies i Ffrangeg pan o’n i’n ifanc, (jyst fel gweddill y boblogaeth Lloegr), ond o’n i’n casáu’r peth. Dydy o ddim yn ffonetig o gwbl, ac mae’r grammadeg yn tortuous… Ond dw i’n hoffi siarad â phobl yn eu iaith, felly dw i wedi gofyn i Christophe i fy helpu fi, a nawr mae o’n ebostio brawddeg siml i mi, jyst i gadw fy niddordeb.

I rili dysgu’r iaith, dw wedi prynu’r cwrs gan Michel Thomas - dim llyfr, dim sgwennu, dim ond clywed ac ailadrodd. O’n i’n amau’r dechneg, ond mae’n gweithio fel breuddwyd. Mae’n teimlo naturiol i ddysgu fel ‘ny, a phan dych chi’n clywed i esboniadau Thomas am y ‘similarites’ rhwng Ffrangeg a Saesneg, mae’n ymddangos fel iaith siml iawn. ‘Na fargen!

Ond, mae’n piti fawr sdim cwrs fel ‘ny am Gymraeg. Dw i’n dal i gael problemau’n deallt be’ mae pobl yn dweud i mi, a sai cwrs Cymraeg fel hyn yn bod godsend fawr.